NIEUW 15/05/2026: Het openbare onderzoek van april 2026 is afgelopen. Resultaat: meer dan 1.300 omwonenden dienden opnieuw schriftelijk bezwaar in bij de gemeente Affligem tegen de geplande bouw van 2 windturbines: een record aantal belanghebbenden geven zo aan dat dit project geen plaats heeft op deze locatie zo dicht bij woon- en natuurgebied.

In het vorige openbaar onderzoek van januari 2025 stelden 79 omwonenden en ondernemingen uit de buurt een advocaat aan om een gemeenschappelijk bezwaarschrift juridisch te onderbouwen. Hetzelfde advocatenkantoor vertegenwoordigt nu al meer dan 88 omwonenden en bedrijven die een gemeenschappelijk bezwaarschrift indienen tegen de komst van 2 windturbines van 200 meter hoog op minder dan 300 meter van woon- en natuurgebied.

Daar bovenop werden er ook meer dan 1.300 persoonlijke schriftelijke bezwaren overgemaakt tijdens dit recentste lopende Openbaar Onderzoek, wat opnieuw 30% meer is dan vorige keer.
Sinds het eerste Openbaar Onderzoek van dit project begin 2023 werd er intussen dus al meer dan 3.300 keer bezwaar ingediend .

Als we ook rekening houden met de voorbije drie (haast identieke) aanvragen sinds januari 2023, werd er in totaal nu al meer dan 3.300 keer bezwaar aangetekend door omwonenden en belanghebbenden tegen de plaatsing van deze 2 windturbines van 200 meter hoog op deze locatie !

De vooropgestelde locatie heeft onvoldoende draagkracht om er windturbines in te planten van die grootte en het projectgebied ligt veel te dicht tegen de bestaande woongebieden: dat vinden zowel de gemeente Affligem , een zeer groot aantal omwonenden alsook de bevoegde Vlaamse Overheid die in het vorige (identieke) aanvraagdossier de vergunning reeds weigerde.

Ook andere omliggende gemeentes, zoals Denderleeuw en Erembodegem zullen getroffen worden door slagschaduw. Vanuit verschillende hoeken worden dus opnieuw ernstige bezwaren geuit tegen de mogelijke komst van het project.

Hieronder vind je de belangrijkste in het oog springende zaken uit het dossier:

1° Beide windturbines liggen nog steeds ingeplant op dezelfde positie. Windturbine WT1 aan de Zwarteberg ligt dus nog steeds binnenin de veiligheidszone van de hoge druk Seveso gasleiding die het brandgevaarlijke zuurstof transporteert van de haven van Rotterdam naar Noord-Frankrijk (roze lijn op figuur hieronder). Engie en Eoly negeren dus op dit vlak de eerdere bezwaren geuit tijdens het eerste openbaar onderzoek.

Zelfs uit de eigen uitgevoerde veiligheidsstudies in opdracht van Engie en Eoly blijkt dat een ernstig defect aan de windturbine WT1 kan leiden tot breuk van deze gasleiding met potentieel meerdere dodelijke slachtoffers tot gevolg. De hogedruk gasleiding loopt over een afstand van 250 meter langs de Zwarteberg en verdwijnt vervolgens onder de E40 richting Teralfene. In de buurt lopen talrijke wandel-, fiets- en mountainbikeroutes en de regio wordt ook veelvuldig bezocht door recreanten.

De Zwarteberg is bovendien door de jaren heen een verbindingsweg geworden tussen de dorpskernen van Hekelgem, Teralfene en Tenbos, zeker sinds de voorlaatste brug over de E40 in Tenbos werd gesloten na een aanrijding door een kraanwagen. De omliggende wegen worden ook veelvuldig gebruikt door schoolgaande kinderen. Die veiligheidsstudie gaat echter ten onrechte uit van een veldwegfunctie met hooguit enkele landbouw gerelateerde bewegingen of fietsers langsheen deze weg per dag. Hierdoor wordt een onderschatting gemaakt van het potentieel aantal dodelijke slachtoffers (=3) bij een calamiteit met deze gasleiding.

De positie van windturbine 1 maakt de vooropgestelde locatie risicovol voor een dergelijk project zo dicht bij bewoning en de E40.

Tijdens het eerste openbaar onderzoek uit 2023 trokken Engie en Eoly echter plots, en zonder voorafgaande kennisgeving, hun aanvraag in. Naar eigen zeggen omdat het dossier onvoldoende gestoffeerd en onderbouwd was.

2° De windturbines liggen zeer dicht bij woongebied (op minder dan 230 m), de E40 (210 m), een Elia hoogspanningslijn (226 m) en verschillende natuurgebieden (dichtstbij gelegen op 120 m). In de motivering van de weigeringsbeslissing van de bevoegde Vlaamse Overheid is terug te vinden dat de nabijheid van deze windturbines bij de woonkernen ervoor zorgt dat de draagkracht van de omgeving overschreden wordt en dat de levenskwaliteit van de bewoners uit de omgeving er teveel zou op achteruitgaan. Daarnaast zorgt volgens de weigering de reeds aanwezige grootschalige infrastructuur (E40, hoogspanningslijn, treinverbinding, SEVESO,…) ervoor dat het gebied volledig ingesloten zou worden, mochten er nog bijkomend twee grote windturbines worden gebouwd.

3° Doordat ze een rotordiameter van 150 meter zouden hebben en tot 200 meter hoog zouden zijn, liggen belangrijke delen van Tenbos, de Zwarteberg, de Daalstraat, de Kavee én de E40 binnen de zones van bladbreuk van minstens één van beide turbines.

Op de kaart hieronder zijn de risicozones van bladbreuk (van 554 meter) rondom iedere turbine aangeduid in oranje. Ook een deel van de E40 ligt over een afstand van ongeveer 1.500 meter in deze gevarenzone. Hoewel ongevallen van bladbreuk en mastbreuk weinig voorkomen, zijn ze zeker niet uit te sluiten zoals uit verschillende artikels op de website blijkt. Indien dit gebeurt ver van bewoond gebied en wegen blijft de schade beperkt tot de windturbine en de directe omgeving, maar indien dit zou gebeuren bij één van deze twee windturbines, die zo dicht bij woningen en verschillende wegen liggen, zullen de gevolgen dramatisch zijn.

4° Ook voor ijsworp liggen delen van de E40, Ten Bos en de Daalstraat in de effectzone van de windturbines. Hoewel windturbines verplicht uitgerust dienen te worden met een veiligheidssysteem dat bij ijsvorming de windturbines stillegt, kunnen dergelijke systemen ook falen, zoals eind 2022 nog bleek in Nederland.

Daar zorgde een windturbine van Engie voor een ravage op een drukke weg toen een ijsbrok van de windturbine werd weggeslingerd en op een rijdende auto terecht kwam (lees hier het artikel) .

5° De omvang en de inplanting van de windturbines zou er bovendien voor zorgen dat het gehele karakter van de streek wordt geschonden. Op de simulaties in het aanvraagdossier vindt u op schaal de werkelijke impact van de inplanting van beide turbines op de omgeving. Bovendien wordt in de nieuwe aanvraag melding gemaakt van twee bijkomende cabines per windturbine (telkens 9 m op 3 m en 4,5 m op 3 m) die geplaatst worden in het veld langsheen de toegangsweg onderaan de mast (groene en oranje vakken op de tekening).

6° Ook de nabijheid van de hoogspanningsleiding van Elia, het vliegbaken (DVOR) van AFL Essene-Affligem en de storing van het baken van Bevekom vormen specifieke veiligheidsproblemen.

Elia verbiedt op basis van internationale normen het plaatsen van windturbines van dergelijke grootte tot op een afstand van 225 meter (= 1,5 maal de rotordiameter) van haar hoogspanningsleidingen gezien de belangrijke en gevaarlijke impact van de gecreëerde luchtstromen op de leidingen. Deze grens wordt de drukgevaargrens genoemd. Windturbine WT2 zou volgens Engie en Eoly zelf op 226 meter komen te liggen van de hoogspanningslijn, een marge van 1 luttele meter...

De windturbine blijft echter wel nog steeds ingepland binnen de valgevaargrens van 275 m van de hoogspanningsleiding waarbij een omvallende turbine de hoogspanningsleidingen kan raken en ernstig beschadigen, met mogelijk ernstige gevolgen voor de omgeving en economische schade.

Uit de studies in het dossier blijkt nu bovendien dat door hun grootte deze windturbines storingen kunnen veroorzaken op het radarbaken van Essene (AFL) gebruikt door de burgerluchtvaart alsook op de radar van Bevekom en Semmerzake.

7° Door de grote hoogte (200 m) en de omvang van de wieken (elk 75 m) komt de slagschaduw van beide turbines over grote delen van Hekelgem, Teralfene, Erembodegem en zelfs Denderleeuw. Op de website zijn enkele animaties ter beschikking gesteld die een mogelijk beeld geven van de slagschaduwzones in Affligem van windturbines met een soortgelijke omvang. Slagschaduw is zeer hinderlijk, zeker indien men er frequent wordt aan blootgesteld kan dit aanleiding geven tot klachten van stress, hoofdpijn en zelfs ernstige concentratieproblemen. In dit filmpje krijg je een idee van wat slagschaduw op een woning effectief betekent.

Omdat slagschaduw zo hinderlijk is heeft de overheid beperkingen opgelegd aan projectontwikkelaars mbt de hoeveelheid slagschaduw dat een woning mag ontvangen per jaar. Probleem met deze richtlijnen is dat zij niet gebaseerd zijn op een effectieve slagschaduwmeting per woning maar op een berekening op basis van een beperkt aantal gekozen slagschaduwgevoelige objecten. Bovendien is het de burger die achteraf klacht zou moeten indienen om te bewijzen dat de normen niet worden gevolgd, wat haast onbegonnen werk is en mee aanleiding heeft gegeven tot het record aantal klachten in 2023 over windturbines.

8° Windturbines veroorzaken effectief geluidshinder wanneer ze in de buurt van bewoning worden ingepland. De huidige VLAREM II – wetgeving vertrekt trouwens als basis van een geschat aantal (ernstig) gehinderden door geluidsoverlast, zelfs al voldoet de windturbine aan de (huidige) normen.

Omwonenden van andere windturbines getuigen: „het is een gezoem, een zoevend geluid dat nooit stopt”. Vooral ’s nachts en op rustige dagen is dit gezoem hinderlijk en irriterend wegens het grotendeels wegvallen van het omgevingsgeluid.

Het argument dat je een windturbine niet zal horen omdat het geluid van de E40 dit steeds zal overstemmen klopt dus in de praktijk niet: vooral ’s nachts en op weekenddagen is het verkeer op de E40 een heel stuk minder, maar draaien de windturbines wel. Bovendien overtreft WT2 (Ten Bos) de geluidsnormen. De uitbater belooft echter de windturbine achteraf te “brideren” waardoor de geluidshinder zou afnemen om zo binnen de norm te vallen. Brideren is een techniek die echter ook het vermogen van een windturbine doet afnemen. Vraag is dan ook in hoeverre dit brideren effectief zal worden toegepast en hoe en wanneer de controle hierop effectief gebeurt aangezien de uitbater hierdoor ook minder opbrengst kan verwachten.

Via de link naar het artikel over geluidshinder op deze website vind je meer informatie terug.

9° Eén van de bezwaren uit het vorige openbaar onderzoek betrof de toegangswegen en de werfwegen. Volgens dit bezwaar waren er in het dossier hiervoor niet de nodige vergunningen aanwezig. Eén en ander blijkt nu mogelijk ook uit de nieuwe aanvraag: voor beide windturbines is een alternatieve werfweg opgenomen. (zie blauwe stippellijn op figuur hieronder)

Voor WT1 wordt een zeer lange werfweg van meer dan 630 meter (!) door de akkers aangelegd met rijplaten en steenslag. Voor WT2 wordt een werfweg van meer dan 260 meter (blauwe stippellijnen) aangelegd. Deze werfwegen sluiten vervolgens aan op een (tijdelijke) afrit van de E40 langs iedere zijde en hebben een breedte tussen de 4,5 m (rechte stukken) en 7,5 m (in de bochten) volgens het dossier!

Door de nieuwe route van de werfwegen is het bovendien haast onmogelijk geworden om windturbine WT1 via de normale verkeersstroom op de E40 te kunnen bereiken. Door de lengte van de transporten (wieken tot 75m lengte ?) en de draaicirkel in de werfweg zal het haast niet mogelijk zijn om voor windturbine WT1 de aanvoer van materiaal te voorzien zonder (deels) achteruit te rijden op de E40 met potentieel gevaar voor opkomend verkeer of verkeershinder door (gedeeltelijk) afsluiten van de E40 tot gevolg. Mogelijks zal er tijdens de bouw een gehele of gedeeltelijke tijdelijke afsluiting van de E40 nodig zijn (één van de drukste verkeersaders van ons land). Maar wat bij het uitvoeren van onderhoud en herstellingen? Zal dit dan terug nodig zijn?

Ter hoogte van de twee turbines worden ook telkens werfzones verhard met steenslag voor het stockeren van onderdelen: 1975 m² voor windturbine 1 en 2600m² voor windturbine 2. Het zware transport op deze gronden alsook de tonnen aangevoerde steenslag zullen blijvend schade achterlaten in de vruchtbare kouters van Affligem.

Daarnaast worden in de akkers nog blijvende verharde toegangswegen (gele stippellijnen) naar iedere turbine aangelegd (WT1=145 m²+WT2=529m²) alsook een blijvende verhard werkplatform van 625m² per windturbine (rode zones). Iedere turbine wordt bovendien uitgerust met 2 cabines (1 transformatorcabine en 1 aansluitingscabine van respectievelijk 2x 13m² en 2x 28m². Tenslotte heeft iedere mast van de turbine een fundering nodig met een oppervlakte van bijna 490m²!

In totaal wordt zo maar liefst bijna 3.000 m² vruchtbare akkergrond definitief verhard en nog eens meer dan 8.600 m² tijdelijk verhard met steenslag.

Dit is alles behalve milieuvriendelijk en komt overeen met meer dan 58 padelvelden verharding in de kouters van Affligem !

10° Bovendien is het terrein waterziek en kampt het nu al vaak met afwateringsproblemen, getuige de vele meldingen hiervan in de bezwaarschriften van de omwonenden die nu al zeer vaak last hebben van wateroverlast bij hevige regenbuien.

11° Ook voor fauna en flora zullen de turbines nefast zijn. Uit de eigen studies van Engie en Eoly blijkt immers dat minstens WT1 in het gebied ligt dat op de risico atlas voor vleermuizen ingekleurd staat als “Risicogebied”. WT2 ligt tussen 2 mogelijke risicogebieden in. Uit tellingen uitgevoerd in juli 2023 bleken in het projectgebied meer dan 7 verschillende vleermuissoorten voor te komen die elk op de instandhoudingslijst staan van het nabijgelegen habitatrichtlijngebied! Elk van deze 7 soorten zijn opgenomen op de lijst met (zeer) groot aanvaringsrisico voor windturbines.

De risico’s voor omwonenden, voorbijgangers en natuur zijn duidelijk reëel en ernstig te noemen. Veiligheid en leefbaarheid van de omwonenden zijn aspecten waar niet licht mee mag worden omgesprongen. Een duidelijke ‘neen’ is dan ook het enige juiste antwoord voor dit windturbineproject!

Deel dit bericht via: